......

اقای بهراد خان عزیز.. خوب یهویی و بی خبر میزاری میری یه هشدار بده خوب قبلش...ادم یهو میاد اونجا سکته میکنه از این که چی شده ...نکنه اتفاق بدی افتاده... خدا رو شکر که خبرا زود رسید... امیدوارم هر جایی که هستی حال دلت خوب باشه...و همیشه پر موفقیت و خوشحالی باشی... امیدوارم بهترین اتفاق ها برات پیش بیان و کنکورت رو هم عالی بدی.. نبودنت و جای خالیت تو دنیای مجازی حس میشه...دلم برات تنگ میشه دوست بزرگه مهربون...موفق باشی مثل همیشه و پر ارامش... +منتظرتیم امیدوارم زود برگردی...با خبرای خوب...!...

سردرد.... صدای وحشتناک زیاد اهنگ که خونه رو برده رو هوا.... و منی که تو تنهایی خونه فقط قدم میزنم و قدم میزنم! داره هوای خونه خفم میکنه....از ترس جرئت نمیکنم برم تو تراس.. خونه تو تاریکی مطلق و فقط نورای شمع...فکر درگیر تو گذشته...حال...هه... لعنتی ترین چیز ممکن توی یه ادم میتونه این باشه که هیچی رو نتونه فراموش کنه....هیچیو... نمیتونم تحمل کنم...بیشتر از این زورم نمیرسه... +کاش میشد جیغ بزنم...انقدر زیاد و بلند که اخرش خفگی مطلق بگیرم...واسه همیشه لال شم... +درسایی که رو هم تلنبار شدن و .....استادی که فکر میکنه هنوزم مثل قبل شور و شوق داری و به همون حد ازت انتظار داره عالی ...

باید اعتراف کنم وقتی نمینویسم هم دلم براتون تنگ میشه.... نمیدونم چرا از دوست صمیمی هم برام صمیمی ترید و انقدر برام دوست داشتنی هستین..و همیشه دلم میخواد بهترینا براتون اتفاق بیفته.... و اصلا و ابدا قصد اینو ندارم که خودم تو دل کسی جا کنم...چون هر جوری که باید شناخته میشدم تا حالا دیگه شدم... همیشه تو بد ترین و بهترین شرایط هام با حرفاتون بهم دلداری دادین و دل گرمم کردین...نگرانم بودید..خوشحالم کردید...با بودنتون کم تر غصه خوردم...انقدری باهاتون راحتم که مثل یه خواهر بزرگتر شدید برام...همیشه ارزوم اینه که کاش این دوستی مجازی نبود.... همیشه دوستون دارم و بهترین ها...