......
یعنی اشتباه میکنم؟
یعنی درست میگی؟
میدونم احمقانه ترین حالت ممکنه...
اما کاریش نمیشه کرد...حد اقل فعلا نمیخوام...هر چه باداباد
حتی فهمیده ترین ادمام حماقت داشتن تو زندگیشون..خدا که دیگه نیستیم بابا!
اصلا به درک...بسه دیگه این همه چهارچوب درست کردن...بزرگونه فکر کردن..درست فکر کردن...همش دنبال درست ترینه بودن...
خستم! میفهمی! میفهمی مکالمه های ذهنیت دهنت سرویس کنه یعنی چی!؟
بعد بلند تر از همه هم میخندی با پررویی........میگم میگم میگم...
+چقدر حرف برای زدن داری...خوب بگو..حرف بزن...گوش میدم همشونو...بگو اروم شی...
-نگاش میکنم! حرفم نمیاد
+الان داشتی منو قورت میدادی...پس اونا چی بود..؟
-حواسم نبود....
+از تو بعیده وا بدی حرفاتو!
-دیگه تو این شرایطام باهام حرف نزن لطفا...
+نمیمیری حرف بزنی ...هنوزم چیزی نگفتی که پشیمونی از حرف زدن...چرا میخوای همش هیچی نگی؟
-میشه بحث عوض کنی؟بسه لطفا حوصله حرف زدن ندارم بیا راه بریم...اگه میخوای حرف بزنی تنها برم!نیاز به سکوت دارم...
+ از دست تو....بریم...
فقط یه کلمه و اخرین کلمه...!
-هوم؟؟؟
به داشته هات فکر کن...
به داشته هات فکر کن....
به داشته هات فکر کن....
-اوهوم..:)
برچسب:
نویسنده: رادین موسوی