......

همه چیز داشت خوب پیش میرفت واسه کنسل شدن گردش اخر هفته..قرار به نرفتن بود اما امروز صبح دوباره اوکی شد.... هیچ حوصله رفتن ندارم....حتی نیم اپسیلونت! خستم...هنوز مریضم..کارای درسیم مونده....اوففف:( +استاد محترم هم بهش کفته بودیم گفت کلاس سه شنبه رو امتحانش تعطیل کرد اما جبرانی های روز یکشنبه و سه شنبه سر جاشه..موضوع درس هر دوشم یکیه..هر کی دوست داره تو هر کدوم از تایم ها میتونه شرکت کنه که یکشنبه که دانشگاه بودم موندم کلاسشو و تمومش کردم..بهشون گفتم که چی شد منتفی شد امتحان!گفت دیدم بیشترا شهرستانی هستن دارن مینالن گفتم امواتمون فحش نخورن!! +کارای دانشگاهم تو چند تا درس عقبه...میخوام بپیچونم نرم همشون لج کردن نیای نمیریم!کلا کنسل میشه...دارن رو اعصاب رژه میرن!..اوف حوصله رفتن ندارم نمیدونم ...

وقتی تو سن بیست سالگی همه مدل سختی و درد رو تحمل کرده باشی میفهمی من چی میگم!میفهمی اصلا سختی یعنی چی!سختی میتونه دست و پنجه نرم کردن با یه بیماری وحشتناک و لاعلاج باشه!سختی میتونه نداشتن پدر و مادر باشه،میتونه نداشتن سرپناه باشه! میتونه خیلی چیزا باشه که خیلی هامون باهاشون تو زندگی درگیریم!اما کسی که مریضه میدونه که مریضه!کسی که پدر نداره میدونه یتیمه!کسی که خونه نداره میدونه آواره اس!همه اینا یه راه حلی دارن که آدم به خواست و همت خودش میتونه بره دنبالش و مشکلش رو حل بکنه،اما امان از روزی که ندونی مشکلت چیه!چه مرگته ! ساعت ها بشینی فکر کنی ببینی کدوم ت...